تبلیغات
دانستنی های جنسی - شایعات در مورد امکان افزایش اندازه آلت
درباره وبلاگ

سلام.
این وبلاگ برای آگاهی کسانی راه اندازی شده که علاقه به پیشرفت در روابط زناشویی خود دارند.
امروزه یکی از مهمترین عوامل طلاق در کشور عزیزمان آگاهی نداشتن از خصوصیات اخلاقی و نیازهای
جنسی زوجین نسبت به یکدیگر و ایجاد سردی در روابط می باشد.
امیدوارم بتوانم به عنوان یک دوست به شما در بهتر شدن زندگیتان کمک کنم
مشتاقانه منتظر خواندن نظرات مفید و تجربیاتتان در راستای کمک و آگاهی رساندن به هم وطنانمان هستم.
مدیر وبلاگ : ابر خاکستری
نویسندگان
نظرسنجی
از خواندن چه مطالبی بیشتر لذت می برید؟








جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
دانستنی های جنسی
دانستن هم راستا با پیشرفت.از دوستان خواهشمندم برای بهتر ارائه دادن مطالب بنده را از نظراتشون مطلع کرده و در نظرسنجی شرکت کنند
شنبه 29 آبان 1389 :: نویسنده : ابر خاکستری       

فکر میکنم برای درک بهتر مطلب اول بهتر است بدانیم آلت مردان از چه اجزایی تشکیل شده است؟ آلت شامل عروق خونی (شریانی و وریدی)، اعصاب مختلف، بافت همبند، و سه جسم اسفنجی استوانه ای است که برای نعوظ باید پر از خون شوند. همه اینها داخل غشاء یی به نام "سپیدلایه" و پوست خارجی قرار گرفته اند. هیچ بافت استخوانی در این میان قرار ندارد (بر خلاف نهنگ ها که دارای آلت استخوانی هستند) و تنها در پایه آلت (نزدیک به استخوان عانه) عضلات مخطط (با کنترل ارادی مغزی) قرار دارند که انقباض آنها باعث حرکت عمودی آلت و سفت شدن بیشتر آن میشود. در کتابها و صفحات اینترنتی مختلف همیشه صحبت از تمرینهای خاصی میشود ( Se.xercise) که ظاهراً مردم از "زمانهای باستان" با استفاده از آن میتوانستند طول آلت را افزایش دهند.

این تمرینات اغلب چیزی نیست جز شکل های پیچیده و عجیب و غریب همان افعال خودارضایی معمولی که همه مردان روزانه در سراسر دنیا انجام میدهند و معمولاً هم اثر قابل توجه و ماندگاری در اندازه آلت ندارد. در روشی که به اصطلاح “Jelq” (یا همان جلق) نامیده میشود باید آلت را بین دو انگشت شست و سبابه نگه داشت و انگشتان را با فشار از پایین به بالا کشید. روش های مشابه با نامهای مختلفی وجود دارد مثلاً “Jojido” مشابه ژاپنی این روش محسوب میشود. مبنای همه این روشهای "آلت سازی" (بر وزن بدن سازی) بر این است که آلت مرد نیز دارای ساختاری مشابه عضله دوسر بازو است و با تمرینات مشابه "بدن سازی" میتواند "بزرگ و برجسته" شود. ظاهراً عضلات صاف آلت دارای خواص مشابه عضلات مخطط عضلات ارادی نیستند و با تمرین "کش" نمی آیند. بنابراین هرچقدر هم که با آن تمرین و بازی کنید انتظار نداشته باشید که خیلی بزرگتر از آنچه فعلاً هست شود. پمپ ها یا تلمبه های تخلیه آلت دستگاه هایی هستند که بر اساس ایجاد خلاء موقت در اجسام اسفنجی و مکش خون سرخرگی بداخل آلت کار میکنند. با مکش خون و بزرگ شدن آلت یک حلقه فشارنده در پایه آلت از خروج خون بدام افتاده و برگشت آن به حوضچه وریدی جلوگیری میکند و بدین ترتیب آلت بطور مصنوعی نعوظ میکند (بهتر است این احتباس خون در آلت بیش از ۳۰- ۲۰ دقیقه طول نکشد وگرنه ممکن است باعث آسیب بافتی شود. برخلاف تصور بعضی ها این پمپ های تخلیه در درازمدت باعث افزایش دائمی اندازه آلت نمیشوند. در بعضی از منابع اینترنتی نیز اینطور عنوان میشود که استفاده از وزنه هم میتواند (شبیه تمرینات بدن سازی با وزنه) باعث افزایش اندازه آلت شود بخصوص اگر فرد قبلاً تحت عمل جراحی افزایش اندازه آلت قرار داشته باشد. احتمالاً تصور آنها این است که فشار وزن باعث کش آمدن سپیدلایه از یکطرف و واکنش عضلات آلت از طرف دیگر شده و در مجموع باعث افزایش حجم و اندازه آن میشود. باز هم هیچگونه مطالعه ای در تأیید چنین حدسی در دست نیست. در مورد اعمال جراحی بزرگ کردن آلت نیز حدس اولیه این است که افزایش حجم آلت به کمک جراحی باعث افزایش اطمینان به نفس فرد و بهبود رابطه جنسی وی میشود (شبیه به یک عمل جراحی افزایش اندازه سینه ها در زنان). با اینحال هنوز بررسی های کاملی روی نتایج و عوارض روشهای جراحی حال حاضر معمول در افزایش اندازه آلت بعمل نیامده است. در واقع هیئت تخصصی ارولوژی آمریکا (هیئت تأیید کننده مدرک حرفه ای جراحان ارولوژیست) هیچ موضع رسمی در تأیید یا رد این روشها نداشته است. اصل کلی در اغلب این روشهای جراحی تزریق بافت همبند یا چربی بداخل پوشش نگهدارنده آلت است. دو مشکل اساسی در این روش یکی بجا ماندن بقایای جراحت از محل برداشت بافت اولیه و دیگری بازجذب چربی بداخل جریان خون و در نتیجه بروز ظاهر ناخوشایند "پشته پشته" در آلت است. در روشهای دیگر رباط های اتصال دهنده پایه آلت به استخوان شرمگاهی قطع میشود. در این حال به ظاهر طول آلت کمی افزایش می یابد ولی نوک آلت نعوظ کرده به سمت پایین فروافتاده است چرا که این رباط ها مسئولیت نگهداری آلت نعوظ کرده و اتصال آن را به بدن بعهده داشته اند. از دیگر عوارض این عمل ها احتمال آسیب و صدمه اعصاب حساس موثر در عملکرد آلت است. حقیقت این است که تکنیک های جراحی افزایش اندازه آلت هنوز در مرحله آزمایشی و تحقیقاتی است و از نتایج حتمی آن اطلاع چندانی در دسترس نیست. بنابراین درصورت تمایل به انجام چنین عمل هایی بهتر است علاوه بر هزینه عمل (که قطعاَ توسط موسسات بیمه پرداخت نمیشود) در مورد نتایج عمل های قبلی و عوارض آنها بطور کامل با جراح خود مشورت کنید.





نوع مطلب :
برچسب ها :


   
 
   

ایران سهراب